Wąskie i delikatne drogi oddechowe
Średnica oskrzeli i oskrzelików niemowlęcia jest znacznie mniejsza niż u dorosłego. Niewielka ilość śluzu wystarczy więc, by wywołać znaczną obturację.
Podejście łagodne, naukowe i głęboko pełne szacunku dla niemowlęcia. Metoda Guy Postiaux odmieniła pediatryczną fizjoterapię oddechową, zastępując dawne techniki — oklepywanie, drenaż ułożeniowy — powolnymi, biernymi technikami wydechowymi (ELPr), zwalidowanymi w badaniach naukowych. Tej metody Stéphane Otto uczy fizjoterapeutów na całym świecie.
Układ oddechowy noworodka i małego dziecka nie jest pomniejszonym modelem układu dorosłego. To jedna z fundamentalnych intuicji pracy Guy Postiaux: mechanika oddychania niemowlęcia, geometria dróg oddechowych, dojrzałość mięśni oddechowych i zdolność kaszlu głęboko różnią się od dorosłych. Mimo to przez dziesięciolecia pediatryczna fizjoterapia oddechowa stosowała u niemowląt techniki pomyślane dla dorosłych: drenaż ułożeniowy, opukiwanie klatki piersiowej (oklepywanie), wydechy forsowne. Wyniki były w najlepszym razie ograniczone, a w najgorszym szkodliwe.
Nowy paradygmat zaproponowany przez Guy Postiaux, nauczany dziś przez Stéphane Otto na całym świecie, opiera się na innej logice: dostosowaniu techniki do rzeczywistej fizjologii niemowlęcia. Oznacza to uprzywilejowanie powolnych technik wydechowych (ELPr — powolny przedłużony wydech) oraz biernych, modulowanych manewrów, zsynchronizowanych ze spontanicznym oddechem dziecka i zawsze kierowanych osłuchiwaniem płuc. Te łagodne techniki szanują dziecko i jego rodzinę, a fizjoterapeucie dają obserwowalne i mierzalne wyniki.
Ta strona zawiera pełny przegląd fizjoterapii oddechowej niemowląt: cechy anatomiczne, które ją uzasadniają, nowoczesne techniki, które ją tworzą, przebieg sesji, wskazania i przeciwwskazania, dowody naukowe oraz szkolenia prowadzone przez Stéphane Otto, by przekazać tę metodę praktykującym fizjoterapeutom. Przydatna lektura dla rodziców z pytaniami i dla specjalistów chcących pogłębić wiedzę.
Aby zrozumieć, dlaczego fizjoterapia oddechowa niemowląt nie może opierać się na tych samych technikach co u dorosłych, trzeba poznać kilka zasadniczych cech jego anatomii i fizjologii.
Średnica oskrzeli i oskrzelików niemowlęcia jest znacznie mniejsza niż u dorosłego. Niewielka ilość śluzu wystarczy więc, by wywołać znaczną obturację.
Klatka piersiowa niemowlęcia jest niezwykle elastyczna: żebra są miękkie, a mostek ruchomy. Silne lub opukujące techniki grożą raczej jej odkształceniem niż drenażem wydzieliny.
Niemowlęta poniżej 3. miesiąca życia oddychają niemal wyłącznie przez nos. Sam zatkany nos może wywołać niewydolność oddechową — stąd znaczenie płukania nosa, pierwszej i podstawowej czynności.
Siła wyrzutowa kaszlu jest u niemowlęcia ograniczona. Uzasadnia to stosowanie dostosowanych technik wspomagających oczyszczanie, w tym kaszlu prowokowanego (TP) według Guy Postiaux.
Niemowlę oddycha głównie przeponą. Każda technika musi to uwzględniać, zwłaszcza kierunek i nacisk na brzuch podczas manewru wydechowego.
RŻP jest u niemowląt bardzo częsty. Dawne techniki (drenaż ułożeniowy, opukiwanie) mu sprzyjały; nowoczesne techniki (ELPr) go respektują.
Metoda Postiaux to przede wszystkim gest: precyzyjny dotyk, uważne słuchanie, pełna szacunku obecność. Oto kilka obrazów tej praktyki, przekazywanej przez Stéphane Otto na całym świecie.
Metoda Postiaux głęboko odnowiła arsenał fizjoterapeuty pediatrycznego. Oto główne techniki stosowane u niemowląt, wszystkie łagodne, powolne, bierne, modulowane i kierowane osłuchiwaniem płuc.
Manewr bierny i powolny, wykonywany łagodnym naciskiem piersiowo-brzusznym fizjoterapeuty, zsynchronizowany ze spontanicznym wydechem dziecka. Wydłuża wydech od czynnościowej pojemności zalegającej do objętości zalegającej, przemieszczając wydzielinę z dróg dystalnych do proksymalnych. Zwalidowany pomiarem ciśnienia w przełyku i opublikowany w Annales de Kinésithérapie.
Technika kontrolowanego zwiększania przepływu wydechowego, dostosowana do niemowlęcia w formie powolnej i modulowanej. Uzupełnia ELPr, sprzyjając przesuwaniu wydzieliny do proksymalnych dróg oddechowych. Szybkie lub forsowne AFE dawnych technik zastąpiono tą łagodną, dostosowaną wersją.
Niemowlę nie potrafi kaszleć na polecenie. Kaszel prowokowany polega na wywołaniu kaszlu precyzyjnie dobraną stymulacją krtani. Zbadany i zwalidowany w porównaniu z innymi technikami wydechowymi (ELPr, AFE), m.in. w prospektywnym badaniu zespołu Postiaux na 19 hospitalizowanych niemowlętach (2006).
Technika manualna łagodnego ucisku klatki piersiowej, modulowana i zsynchronizowana ze spontanicznym wydechem niemowlęcia. Wpisuje się w logikę nowego paradygmatu: żadnego opukiwania, żadnych gwałtownych wibracji, lecz ciągłe, fizjologiczne działanie manualne.
Ponieważ niemowlę oddycha przez nos, udrożnienie nosa jest często pierwszą czynnością, a czasem jedyną potrzebną. Sól fizjologiczna w pozycji na plecach lub na boku, technika w linii. Fizjoterapeuta uczy rodziców, jak powtarzać tę czynność w domu.
Przed każdą sesją i w jej trakcie osłuchiwanie płuc jest czynnością centralną. Pozwala rozpoznać rodzaj szmerów (świsty, furczenia, trzeszczenia) i ich lokalizację oraz na bieżąco kierować wyborem techniki. To kamień węgielny metody Postiaux.
Badania Guy Postiaux i kilku międzynarodowych zespołów wykazały, że niektóre dawne techniki, długo nauczane z przyzwyczajenia, są nieskuteczne i mają potencjalnie szkodliwe działania niepożądane u niemowląt. Techniki te nie należą już do praktyki według nowego paradygmatu.
Układanie dziecka w różnych pozycjach, aby wydzielina „spływała” grawitacyjnie. Okazał się nieskuteczny w zdecydowanej większości przypadków i wiąże się ze zwiększonym ryzykiem refluksu żołądkowo-przełykowego u niemowlęcia.
Szybkie uderzenia w klatkę piersiową dłonią ułożoną w łódeczkę. Brak udowodnionych korzyści dla oczyszczania oskrzeli; udokumentowane działania niepożądane: ulewanie, pobudzenie, przejściowa desaturacja, w skrajnych przypadkach złamania żeber.
Wibracje manualne lub mechaniczne stosowane na klatkę piersiową. Podobnie jak oklepywanie, techniki te nie mają solidnej walidacji naukowej u niemowląt i mogą powodować dyskomfort oraz stres.
Szybkie i silne uciski klatki piersiowej. Nieodpowiednie dla mechaniki oddychania niemowlęcia, mogą nasilać obturację przez dynamiczne zapadanie dystalnych dróg oddechowych. Zastąpione powolnymi wydechami (ELPr).
W listopadzie 2019 francuska Haute Autorité de Santé opublikowała zalecenia, zgodnie z którymi fizjoterapia oddechowa oczyszczająca oskrzela nie jest już zalecana rutynowo w leczeniu ostrego zapalenia oskrzelików u zdrowego niemowlęcia. Ta aktualizacja odzwierciedla wnioski z prac Postiaux: porzucenie niezwalidowanych technik konwencjonalnych. Nie podważa możliwej wartości technik nowoczesnych (ELPr) w określonych sytuacjach klinicznych, ze wskazań lekarskich.
Sesja pediatrycznej fizjoterapii oddechowej metodą Postiaux trwa od 15 do 25 minut. Przebiega według ścisłej logiki, od oceny po przekazanie informacji rodzicom.
Fizjoterapeuta zapoznaje się z historią kliniczną dziecka (skierowanie lekarskie, wywiad, objawy, karmienie, sen) i obserwuje niemowlę: zabarwienie skóry, rytm oddechu, ewentualne oznaki trudności, zachowanie. Ta wstępna obserwacja jest już badaniem klinicznym.
Za pomocą odpowiedniego stetoskopu fizjoterapeuta słucha szmerów oddechowych: obecności lub braku szmerów dodatkowych (świsty, furczenia, trzeszczenia), ich lokalizacji i zmian wraz z oddechem. Ta czynność, dogłębnie nauczana na szkoleniach Stéphane Otto, jest kamieniem węgielnym decyzji terapeutycznej.
Na podstawie oceny fizjoterapeuta decyduje: czy przeprowadzić sesję, czy tylko obserwować i towarzyszyć? Jeśli interwencja jest uzasadniona, jakie techniki wybrać? Metoda Postiaux wyraźnie odrzuca systematyczne protokoły: każde niemowlę ma swoją ocenę, a każda ocena wyznacza leczenie.
Pierwsza czynność techniczna u niemowlęcia: udrożnienie górnych dróg oddechowych. Sól fizjologiczna, odpowiednia pozycja, technika w linii. Fizjoterapeuta towarzyszy rodzicom i wyjaśnia czynność, by mogli ją powtarzać w domu.
ELPr, czasem łączony z modulowanym powolnym AFE, stosuje się z poszanowaniem komfortu dziecka. To manewry bierne: bez opukiwania, bez gwałtownych wibracji, bez wysiłku narzuconego dziecku. Fizjoterapeuta zwraca uwagę na oznaki tolerancji: niemowlę, które się pobudza, dużo płacze lub desaturuje, wymaga przerwy.
Jeśli wydzielina przemieściła się do proksymalnych dróg oddechowych, a dziecko nie kaszle spontanicznie, można wywołać kaszel prowokowany, aby dokończyć usuwanie. Technika ta pozostaje precyzyjnie dobrana i nie jest stosowana systematycznie.
Ponowne osłuchiwanie pozwala ocenić bezpośredni efekt sesji: czy szmery dodatkowe się zmniejszyły? Czy wentylacja się poprawiła? To obiektywna kontrola, którą metoda Postiaux ustanowiła jako standard.
Nawodnienie, częstsze i mniejsze posiłki, pozycja do snu, płukanie nosa, objawy pogorszenia do obserwowania. Sesja zawsze kończy się rozmową i przekazaniem informacji. Pediatryczny fizjoterapeuta oddechowy jest też edukatorem zdrowotnym.
Metoda Postiaux podkreśla konieczność precyzyjnych wskazań. Pediatryczna fizjoterapia oddechowa nigdy nie jest systematyczna: zawsze wymaga wcześniejszej oceny klinicznej i skierowania lekarskiego.
Ta lista ma charakter orientacyjny i niewyczerpujący. Każde wskazanie lub przeciwwskazanie musi potwierdzić lekarz. W razie wątpliwości lub objawów pogorszenia natychmiast skontaktuj się z pracownikiem ochrony zdrowia lub pogotowiem.
Poza sesją fizjoterapii rodzice odgrywają kluczową rolę w komforcie oddechowym niemowlęcia. Oto kilka prostych i podstawowych czynności, których często uczą fizjoterapeuci przeszkoleni w metodzie Postiaux.
Solą fizjologiczną, kilka razy dziennie, zwłaszcza przed karmieniem i snem. Podstawowa czynność przy katarze u niemowlęcia.
Częściej podawaj płyny w małych ilościach. Dobre nawodnienie rozrzedza wydzielinę i ułatwia jej usuwanie.
W krajach, gdzie jest to zalecane, lekko unieś wezgłowie łóżeczka (po konsultacji z pediatrą). Spanie na plecach pozostaje zasadą w zapobieganiu nagłej śmierci niemowląt.
Bierne palenie znacznie nasila objawy oddechowe u niemowląt. Regularnie wietrz pomieszczenia i dbaj o powietrze bez dymu.
Odmowa picia, trudności w oddychaniu, nadmierna senność, nieprawidłowe zabarwienie skóry (sinica), skrajne pobudzenie: to sygnały wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej.
Metoda Postiaux zawsze opierała się na medycynie opartej na dowodach (Evidence Based Medicine). Oto kilka ważnych publikacji naukowych w historii nowoczesnej pediatrycznej fizjoterapii oddechowej.
Pionierskie badanie porównujące ELPr, TEF i kaszel prowokowany u niemowląt za pomocą pomiaru ciśnień w przełyku: fizjologiczny dowód powolnego i biernego charakteru techniki.
Badanie podłużne wykazujące istotną poprawę klinicznej skali Wanga po sesjach łączących ELPr i kaszel prowokowany u niemowląt hospitalizowanych z powodu umiarkowanego ostrego zapalenia oskrzelików (p<0.001).
Przegląd Cochrane sugeruje, że powolne techniki wydechowe mają elementy walidacji i nie wykazują szkodliwych działań niepożądanych, w przeciwieństwie do technik konwencjonalnych, co potwierdza stanowisko Guy Postiaux od trzech dekad.
Wymiana rzeczowych argumentów między Guy Postiaux (za zwalidowanymi powolnymi technikami wydechowymi) a prof. Jeanem-Christophe'em Dubusem (sceptycznym), opublikowana w Revue des Maladies Respiratoires. Ważne źródło do zrozumienia obecnej debaty naukowej.
HAS nie zaleca już rutynowej fizjoterapii oddechowej oczyszczającej oskrzela w ostrym zapaleniu oskrzelików u zdrowego niemowlęcia. Stanowisko to jest zgodne z postulowanym już przez Postiaux odejściem od technik konwencjonalnych; nie podważa celowanego stosowania powolnych technik wydechowych na podstawie precyzyjnych wskazań lekarskich.
Opanowanie nowoczesnych technik pediatrycznej fizjoterapii oddechowej — ELPr, dostosowane AFE, TP, dokładne osłuchiwanie — wymaga specjalnego szkolenia. Stéphane Otto, fizjoterapeutka, absolwentka Uniwersytetu w Liège (ULiège) i współpracowniczka Guy Postiaux, prowadzi je w wielu krajach: Belgia (SERK, AmiSEK), Francja (FC Santé, Alister, RKBE, AKCR, FKNL), Brazylia (SIFR), Hiszpania (UMH Alicante), Rumunia (Adia Academy), Liban (Uniwersytet Libański), Demokratyczna Republika Konga (misja humanitarna AAI).
Szkolenia łączą podstawy patofizjologiczne, praktyczne warsztaty osłuchiwania płuc, pokazy kliniczne i trening technik modulowanych na fantomie oraz w rzeczywistych sytuacjach klinicznych.
Zobacz wszystkie szkolenia →
Jesteś rodzicem i chcesz dowiedzieć się więcej? Jesteś fizjoterapeutą i chcesz przeszkolić się w pediatrycznej metodzie Postiaux? Reprezentujesz placówkę i chcesz zorganizować szkolenie na miarę? Skontaktuj się z nami bezpośrednio.
Ta strona ma charakter informacyjny. W sprawie wszelkich pytań medycznych dotyczących dziecka zwróć się do pediatry lub lekarza rodzinnego. W nagłym wypadku zadzwoń na numer alarmowy swojego kraju (112 w Europie).
Podejście łagodne, naukowe i głęboko pełne szacunku dla niemowlęcia. Metoda Guy Postiaux odmieniła pediatryczną fizjoterapię oddechową, zastępując dawne techniki — oklepywanie, drenaż ułożeniowy — powolnymi, biernymi technikami wydechowymi (ELPr), zwalidowanymi w badaniach naukowych. Tej metody Stéphane Otto uczy fizjoterapeutów na całym świecie.
Układ oddechowy noworodka i małego dziecka nie jest pomniejszonym modelem układu dorosłego. To jedna z fundamentalnych intuicji pracy Guy Postiaux: mechanika oddychania niemowlęcia, geometria dróg oddechowych, dojrzałość mięśni oddechowych i zdolność kaszlu głęboko różnią się od dorosłych. Mimo to przez dziesięciolecia pediatryczna fizjoterapia oddechowa stosowała u niemowląt techniki pomyślane dla dorosłych: drenaż ułożeniowy, opukiwanie klatki piersiowej (oklepywanie), wydechy forsowne. Wyniki były w najlepszym razie ograniczone, a w najgorszym szkodliwe.
Nowy paradygmat zaproponowany przez Guy Postiaux, nauczany dziś przez Stéphane Otto na całym świecie, opiera się na innej logice: dostosowaniu techniki do rzeczywistej fizjologii niemowlęcia. Oznacza to uprzywilejowanie powolnych technik wydechowych (ELPr — powolny przedłużony wydech) oraz biernych, modulowanych manewrów, zsynchronizowanych ze spontanicznym oddechem dziecka i zawsze kierowanych osłuchiwaniem płuc. Te łagodne techniki szanują dziecko i jego rodzinę, a fizjoterapeucie dają obserwowalne i mierzalne wyniki.
Ta strona zawiera pełny przegląd fizjoterapii oddechowej niemowląt: cechy anatomiczne, które ją uzasadniają, nowoczesne techniki, które ją tworzą, przebieg sesji, wskazania i przeciwwskazania, dowody naukowe oraz szkolenia prowadzone przez Stéphane Otto, by przekazać tę metodę praktykującym fizjoterapeutom. Przydatna lektura dla rodziców z pytaniami i dla specjalistów chcących pogłębić wiedzę.
Aby zrozumieć, dlaczego fizjoterapia oddechowa niemowląt nie może opierać się na tych samych technikach co u dorosłych, trzeba poznać kilka zasadniczych cech jego anatomii i fizjologii.
Średnica oskrzeli i oskrzelików niemowlęcia jest znacznie mniejsza niż u dorosłego. Niewielka ilość śluzu wystarczy więc, by wywołać znaczną obturację.
Klatka piersiowa niemowlęcia jest niezwykle elastyczna: żebra są miękkie, a mostek ruchomy. Silne lub opukujące techniki grożą raczej jej odkształceniem niż drenażem wydzieliny.
Niemowlęta poniżej 3. miesiąca życia oddychają niemal wyłącznie przez nos. Sam zatkany nos może wywołać niewydolność oddechową — stąd znaczenie płukania nosa, pierwszej i podstawowej czynności.
Siła wyrzutowa kaszlu jest u niemowlęcia ograniczona. Uzasadnia to stosowanie dostosowanych technik wspomagających oczyszczanie, w tym kaszlu prowokowanego (TP) według Guy Postiaux.
Niemowlę oddycha głównie przeponą. Każda technika musi to uwzględniać, zwłaszcza kierunek i nacisk na brzuch podczas manewru wydechowego.
RŻP jest u niemowląt bardzo częsty. Dawne techniki (drenaż ułożeniowy, opukiwanie) mu sprzyjały; nowoczesne techniki (ELPr) go respektują.
Metoda Postiaux to przede wszystkim gest: precyzyjny dotyk, uważne słuchanie, pełna szacunku obecność. Oto kilka obrazów tej praktyki, przekazywanej przez Stéphane Otto na całym świecie.
Metoda Postiaux głęboko odnowiła arsenał fizjoterapeuty pediatrycznego. Oto główne techniki stosowane u niemowląt, wszystkie łagodne, powolne, bierne, modulowane i kierowane osłuchiwaniem płuc.
Manewr bierny i powolny, wykonywany łagodnym naciskiem piersiowo-brzusznym fizjoterapeuty, zsynchronizowany ze spontanicznym wydechem dziecka. Wydłuża wydech od czynnościowej pojemności zalegającej do objętości zalegającej, przemieszczając wydzielinę z dróg dystalnych do proksymalnych. Zwalidowany pomiarem ciśnienia w przełyku i opublikowany w Annales de Kinésithérapie.
Technika kontrolowanego zwiększania przepływu wydechowego, dostosowana do niemowlęcia w formie powolnej i modulowanej. Uzupełnia ELPr, sprzyjając przesuwaniu wydzieliny do proksymalnych dróg oddechowych. Szybkie lub forsowne AFE dawnych technik zastąpiono tą łagodną, dostosowaną wersją.
Niemowlę nie potrafi kaszleć na polecenie. Kaszel prowokowany polega na wywołaniu kaszlu precyzyjnie dobraną stymulacją krtani. Zbadany i zwalidowany w porównaniu z innymi technikami wydechowymi (ELPr, AFE), m.in. w prospektywnym badaniu zespołu Postiaux na 19 hospitalizowanych niemowlętach (2006).
Technika manualna łagodnego ucisku klatki piersiowej, modulowana i zsynchronizowana ze spontanicznym wydechem niemowlęcia. Wpisuje się w logikę nowego paradygmatu: żadnego opukiwania, żadnych gwałtownych wibracji, lecz ciągłe, fizjologiczne działanie manualne.
Ponieważ niemowlę oddycha przez nos, udrożnienie nosa jest często pierwszą czynnością, a czasem jedyną potrzebną. Sól fizjologiczna w pozycji na plecach lub na boku, technika w linii. Fizjoterapeuta uczy rodziców, jak powtarzać tę czynność w domu.
Przed każdą sesją i w jej trakcie osłuchiwanie płuc jest czynnością centralną. Pozwala rozpoznać rodzaj szmerów (świsty, furczenia, trzeszczenia) i ich lokalizację oraz na bieżąco kierować wyborem techniki. To kamień węgielny metody Postiaux.
Badania Guy Postiaux i kilku międzynarodowych zespołów wykazały, że niektóre dawne techniki, długo nauczane z przyzwyczajenia, są nieskuteczne i mają potencjalnie szkodliwe działania niepożądane u niemowląt. Techniki te nie należą już do praktyki według nowego paradygmatu.
Układanie dziecka w różnych pozycjach, aby wydzielina „spływała” grawitacyjnie. Okazał się nieskuteczny w zdecydowanej większości przypadków i wiąże się ze zwiększonym ryzykiem refluksu żołądkowo-przełykowego u niemowlęcia.
Szybkie uderzenia w klatkę piersiową dłonią ułożoną w łódeczkę. Brak udowodnionych korzyści dla oczyszczania oskrzeli; udokumentowane działania niepożądane: ulewanie, pobudzenie, przejściowa desaturacja, w skrajnych przypadkach złamania żeber.
Wibracje manualne lub mechaniczne stosowane na klatkę piersiową. Podobnie jak oklepywanie, techniki te nie mają solidnej walidacji naukowej u niemowląt i mogą powodować dyskomfort oraz stres.
Szybkie i silne uciski klatki piersiowej. Nieodpowiednie dla mechaniki oddychania niemowlęcia, mogą nasilać obturację przez dynamiczne zapadanie dystalnych dróg oddechowych. Zastąpione powolnymi wydechami (ELPr).
W listopadzie 2019 francuska Haute Autorité de Santé opublikowała zalecenia, zgodnie z którymi fizjoterapia oddechowa oczyszczająca oskrzela nie jest już zalecana rutynowo w leczeniu ostrego zapalenia oskrzelików u zdrowego niemowlęcia. Ta aktualizacja odzwierciedla wnioski z prac Postiaux: porzucenie niezwalidowanych technik konwencjonalnych. Nie podważa możliwej wartości technik nowoczesnych (ELPr) w określonych sytuacjach klinicznych, ze wskazań lekarskich.
Sesja pediatrycznej fizjoterapii oddechowej metodą Postiaux trwa od 15 do 25 minut. Przebiega według ścisłej logiki, od oceny po przekazanie informacji rodzicom.
Fizjoterapeuta zapoznaje się z historią kliniczną dziecka (skierowanie lekarskie, wywiad, objawy, karmienie, sen) i obserwuje niemowlę: zabarwienie skóry, rytm oddechu, ewentualne oznaki trudności, zachowanie. Ta wstępna obserwacja jest już badaniem klinicznym.
Za pomocą odpowiedniego stetoskopu fizjoterapeuta słucha szmerów oddechowych: obecności lub braku szmerów dodatkowych (świsty, furczenia, trzeszczenia), ich lokalizacji i zmian wraz z oddechem. Ta czynność, dogłębnie nauczana na szkoleniach Stéphane Otto, jest kamieniem węgielnym decyzji terapeutycznej.
Na podstawie oceny fizjoterapeuta decyduje: czy przeprowadzić sesję, czy tylko obserwować i towarzyszyć? Jeśli interwencja jest uzasadniona, jakie techniki wybrać? Metoda Postiaux wyraźnie odrzuca systematyczne protokoły: każde niemowlę ma swoją ocenę, a każda ocena wyznacza leczenie.
Pierwsza czynność techniczna u niemowlęcia: udrożnienie górnych dróg oddechowych. Sól fizjologiczna, odpowiednia pozycja, technika w linii. Fizjoterapeuta towarzyszy rodzicom i wyjaśnia czynność, by mogli ją powtarzać w domu.
ELPr, czasem łączony z modulowanym powolnym AFE, stosuje się z poszanowaniem komfortu dziecka. To manewry bierne: bez opukiwania, bez gwałtownych wibracji, bez wysiłku narzuconego dziecku. Fizjoterapeuta zwraca uwagę na oznaki tolerancji: niemowlę, które się pobudza, dużo płacze lub desaturuje, wymaga przerwy.
Jeśli wydzielina przemieściła się do proksymalnych dróg oddechowych, a dziecko nie kaszle spontanicznie, można wywołać kaszel prowokowany, aby dokończyć usuwanie. Technika ta pozostaje precyzyjnie dobrana i nie jest stosowana systematycznie.
Ponowne osłuchiwanie pozwala ocenić bezpośredni efekt sesji: czy szmery dodatkowe się zmniejszyły? Czy wentylacja się poprawiła? To obiektywna kontrola, którą metoda Postiaux ustanowiła jako standard.
Nawodnienie, częstsze i mniejsze posiłki, pozycja do snu, płukanie nosa, objawy pogorszenia do obserwowania. Sesja zawsze kończy się rozmową i przekazaniem informacji. Pediatryczny fizjoterapeuta oddechowy jest też edukatorem zdrowotnym.
Metoda Postiaux podkreśla konieczność precyzyjnych wskazań. Pediatryczna fizjoterapia oddechowa nigdy nie jest systematyczna: zawsze wymaga wcześniejszej oceny klinicznej i skierowania lekarskiego.
Ta lista ma charakter orientacyjny i niewyczerpujący. Każde wskazanie lub przeciwwskazanie musi potwierdzić lekarz. W razie wątpliwości lub objawów pogorszenia natychmiast skontaktuj się z pracownikiem ochrony zdrowia lub pogotowiem.
Poza sesją fizjoterapii rodzice odgrywają kluczową rolę w komforcie oddechowym niemowlęcia. Oto kilka prostych i podstawowych czynności, których często uczą fizjoterapeuci przeszkoleni w metodzie Postiaux.
Solą fizjologiczną, kilka razy dziennie, zwłaszcza przed karmieniem i snem. Podstawowa czynność przy katarze u niemowlęcia.
Częściej podawaj płyny w małych ilościach. Dobre nawodnienie rozrzedza wydzielinę i ułatwia jej usuwanie.
W krajach, gdzie jest to zalecane, lekko unieś wezgłowie łóżeczka (po konsultacji z pediatrą). Spanie na plecach pozostaje zasadą w zapobieganiu nagłej śmierci niemowląt.
Bierne palenie znacznie nasila objawy oddechowe u niemowląt. Regularnie wietrz pomieszczenia i dbaj o powietrze bez dymu.
Odmowa picia, trudności w oddychaniu, nadmierna senność, nieprawidłowe zabarwienie skóry (sinica), skrajne pobudzenie: to sygnały wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej.
Metoda Postiaux zawsze opierała się na medycynie opartej na dowodach (Evidence Based Medicine). Oto kilka ważnych publikacji naukowych w historii nowoczesnej pediatrycznej fizjoterapii oddechowej.
Pionierskie badanie porównujące ELPr, TEF i kaszel prowokowany u niemowląt za pomocą pomiaru ciśnień w przełyku: fizjologiczny dowód powolnego i biernego charakteru techniki.
Badanie podłużne wykazujące istotną poprawę klinicznej skali Wanga po sesjach łączących ELPr i kaszel prowokowany u niemowląt hospitalizowanych z powodu umiarkowanego ostrego zapalenia oskrzelików (p<0.001).
Przegląd Cochrane sugeruje, że powolne techniki wydechowe mają elementy walidacji i nie wykazują szkodliwych działań niepożądanych, w przeciwieństwie do technik konwencjonalnych, co potwierdza stanowisko Guy Postiaux od trzech dekad.
Wymiana rzeczowych argumentów między Guy Postiaux (za zwalidowanymi powolnymi technikami wydechowymi) a prof. Jeanem-Christophe'em Dubusem (sceptycznym), opublikowana w Revue des Maladies Respiratoires. Ważne źródło do zrozumienia obecnej debaty naukowej.
HAS nie zaleca już rutynowej fizjoterapii oddechowej oczyszczającej oskrzela w ostrym zapaleniu oskrzelików u zdrowego niemowlęcia. Stanowisko to jest zgodne z postulowanym już przez Postiaux odejściem od technik konwencjonalnych; nie podważa celowanego stosowania powolnych technik wydechowych na podstawie precyzyjnych wskazań lekarskich.
Opanowanie nowoczesnych technik pediatrycznej fizjoterapii oddechowej — ELPr, dostosowane AFE, TP, dokładne osłuchiwanie — wymaga specjalnego szkolenia. Stéphane Otto, fizjoterapeutka, absolwentka Uniwersytetu w Liège (ULiège) i współpracowniczka Guy Postiaux, prowadzi je w wielu krajach: Belgia (SERK, AmiSEK), Francja (FC Santé, Alister, RKBE, AKCR, FKNL), Brazylia (SIFR), Hiszpania (UMH Alicante), Rumunia (Adia Academy), Liban (Uniwersytet Libański), Demokratyczna Republika Konga (misja humanitarna AAI).
Szkolenia łączą podstawy patofizjologiczne, praktyczne warsztaty osłuchiwania płuc, pokazy kliniczne i trening technik modulowanych na fantomie oraz w rzeczywistych sytuacjach klinicznych.
Zobacz wszystkie szkolenia →
Jesteś rodzicem i chcesz dowiedzieć się więcej? Jesteś fizjoterapeutą i chcesz przeszkolić się w pediatrycznej metodzie Postiaux? Reprezentujesz placówkę i chcesz zorganizować szkolenie na miarę? Skontaktuj się z nami bezpośrednio.
Ta strona ma charakter informacyjny. W sprawie wszelkich pytań medycznych dotyczących dziecka zwróć się do pediatry lub lekarza rodzinnego. W nagłym wypadku zadzwoń na numer alarmowy swojego kraju (112 w Europie).
Dołącz do nas i wejdź na wyższy poziom.